Misterium
Wśród trzech pojęć najlepiej oddających charyzmat naszej Wspólnoty pierwszym jest MISTERIUM rozumiane jako tajemnicze doświadczenie, które przemienia.
Misterium w chrześcijańskiej tradycji, pochodzącej przede wszystkim z teologii Pawłowej, oznacza zbawczą akcję Boga, która rozpoczęta w Starym Testamencie objawia się w pełni w Jezusie Chrystusie i Jego Kościele, szczególnie przez ryty liturgiczne. Uczestnictwo w bogactwach zbawczego misterium, wymaga od człowieka, by pozwolił się ogarnąć i przemienić działaniu Ducha Chrystusa, który wprowadza w niewyrażalną pełnię Boga.
Nawrócenie jest misterium przemiany w nowego człowieka. Podjęcie świadomej decyzji zerwania z grzechem i zwrócenie się ku Bogu oraz zawierzenie Jego miłości. W ten sposób rozumiane misterium jest kwestią fundamentalną. Trzeba też podkreślić, że nawrócenie - metanoja - nie jest jednorazowym aktem, ale procesem ciągłej przemiany.
Konsekwencją nawrócenia jest mistagogia - pogłębione wprowadzenie w tajemnice wiary. Termin ten skupia podstawowe cechy charakterystyczne dla chrześcijańskiej formacji duchowej, a także doświadczenia misterium chrześcijańskiego. Mistagogia jest działaniem łaski darmo danej i przemieniającej, za pomocą której Ojciec przez Chrystusa w Duchu Świętym troszczy się o umiłowane dzieci w swoim Kościele, prowadząc je do pełni Bożego życia. Jest także stałą i wieczną fazą doświadczenia duchowego Kościoła, który pozwala swoim dzieciom coraz głębiej przeżywać tajemnicę Pana. Rzeczywistość ta dotyczy całego życia Kościoła. Jej celem jest pełniejsze i bardziej owocne poznanie tajemnicy zbawienia przez nowe, pogłębione wytłumaczenie, a przede wszystkim przez doświadczenie przyjmowanych sakramentów. Przyjęcie i uczestnictwo w misterium jest doświadczaniem Boga obecnego i nieskończonego.
Tym co w szczególny sposób pomaga nam w kształtowaniu naszego życia duchowego jest reguła życia, która mam dwa wymiary:
1. codzienność
* modlitwa (pacierz, 10 różańca),
* medytacja (Pismo Święte 30 min.),
* rachunek sumienia,
* Eucharystia,
* Liturgia Godzin,
2. niecodzienność
* adoracja (raz w tygodniu),
* spowiedź (raz w miesiącu, stały spowiednik),
* dzień skupienia (raz w miesiącu),
* rekolekcje (raz w roku).
Bardzo istotnym elementem tego co nazywamy misterium jest powołanie i odkrywanie powołania, zarówno aspekcie ogólnym - łaski udzielonej człowiekowi za pośrednictwem Chrystusa, który pragnie doprowadzić całą ludzkość do zbawienia, jak i w znaczeniu węższym - konkretnego powołania każdego z nas. Dokonuje się to przez bycie z Chrystusem, słuchanie Jego słów, tego co mówi do nas tu i teraz.
Misterium w chrześcijańskiej tradycji, pochodzącej przede wszystkim z teologii Pawłowej, oznacza zbawczą akcję Boga, która rozpoczęta w Starym Testamencie objawia się w pełni w Jezusie Chrystusie i Jego Kościele, szczególnie przez ryty liturgiczne. Uczestnictwo w bogactwach zbawczego misterium, wymaga od człowieka, by pozwolił się ogarnąć i przemienić działaniu Ducha Chrystusa, który wprowadza w niewyrażalną pełnię Boga.
Nawrócenie jest misterium przemiany w nowego człowieka. Podjęcie świadomej decyzji zerwania z grzechem i zwrócenie się ku Bogu oraz zawierzenie Jego miłości. W ten sposób rozumiane misterium jest kwestią fundamentalną. Trzeba też podkreślić, że nawrócenie - metanoja - nie jest jednorazowym aktem, ale procesem ciągłej przemiany.
Konsekwencją nawrócenia jest mistagogia - pogłębione wprowadzenie w tajemnice wiary. Termin ten skupia podstawowe cechy charakterystyczne dla chrześcijańskiej formacji duchowej, a także doświadczenia misterium chrześcijańskiego. Mistagogia jest działaniem łaski darmo danej i przemieniającej, za pomocą której Ojciec przez Chrystusa w Duchu Świętym troszczy się o umiłowane dzieci w swoim Kościele, prowadząc je do pełni Bożego życia. Jest także stałą i wieczną fazą doświadczenia duchowego Kościoła, który pozwala swoim dzieciom coraz głębiej przeżywać tajemnicę Pana. Rzeczywistość ta dotyczy całego życia Kościoła. Jej celem jest pełniejsze i bardziej owocne poznanie tajemnicy zbawienia przez nowe, pogłębione wytłumaczenie, a przede wszystkim przez doświadczenie przyjmowanych sakramentów. Przyjęcie i uczestnictwo w misterium jest doświadczaniem Boga obecnego i nieskończonego.
Tym co w szczególny sposób pomaga nam w kształtowaniu naszego życia duchowego jest reguła życia, która mam dwa wymiary:
1. codzienność
* modlitwa (pacierz, 10 różańca),
* medytacja (Pismo Święte 30 min.),
* rachunek sumienia,
* Eucharystia,
* Liturgia Godzin,
2. niecodzienność
* adoracja (raz w tygodniu),
* spowiedź (raz w miesiącu, stały spowiednik),
* dzień skupienia (raz w miesiącu),
* rekolekcje (raz w roku).
Bardzo istotnym elementem tego co nazywamy misterium jest powołanie i odkrywanie powołania, zarówno aspekcie ogólnym - łaski udzielonej człowiekowi za pośrednictwem Chrystusa, który pragnie doprowadzić całą ludzkość do zbawienia, jak i w znaczeniu węższym - konkretnego powołania każdego z nas. Dokonuje się to przez bycie z Chrystusem, słuchanie Jego słów, tego co mówi do nas tu i teraz.